Waaauw lang geleden maar hier men tweede logje van de dag!!
Heel erg dank jullie wel voor de fijne verjaardagswensen!
zoals beloofd heb ik een foto genomen van alde fijne kadootjes die ik kreeg

-een mooie orchidee van men ventje
-een fotomok met pralines van men oudste zoon en zen vriendin
-een mooie plant van men schoonouders
-een lekker geurtje van men ouders
- en...... en heel fijne verjaardagskaart van Marco!!!

De kaart had ik hier al es zien opduiken op de weblogjes maar, ik dacht niet dat dit voor iedereen zou gedaan worden, dacht dat er wel iemand die tip moest doorgeven aan de fanclub maar blijkbaar niet of weet ik niet wie de fanclub getipt heeft.
vind het een super mooie kaart zeker omdat marco ze ook gesigneerd heeft!
Zo heb ik op men 42 ste verjaardag ook meteen men allereerste handtekening te pakken van Marco!

Superblij ben ik, mooie verjaardag daar kun je van op aan!!
hieronder nog een foto van de vele fijne attenties die ik mocht ontvangen, helaas staan men kaartjes allemaal er dan nog niet bij.

Hallo allemaal,
Na Marco moet ik er ook aan geloven, nee gelukkig geen griep hier, en hopelijk komt die niet langs ook Marco heel veel beterschap!!
Nee ik word vandaag ook alweer een jaartje ouder.
Wel fijn is dat je die dag es extra verwend word iedereen denkt aan je met lieve smsjes, kaartjes, bloemen, bezoekjes, wat fijn alleen dat jaartje meer hoeft er nu echt nie bij maar we kunnen er helaas niet onderuit vrees ik.
Dus vandaag tel ik 42 lentes.....
Kreeg gisteren al een leuk kadootje van men oudste zoon! een mok met de foto van mij en Marco samen op gedrukt!
Gevuld met heerlijke pralines.
Dat word men favoriete koffiemok!!!! zeker weten.
wat er nog gaat komen weet ik niet maar verwacht zo weer bezoek dus zal ik latere hier es een foto plaatsen van al men leuke dingen die ik kreeg!
Tot later.... ik ga genieten....
Peggy

Het is al de vooravond van kerstmis dus kom ik gauw hier al men medeloggers en ook Marco met zen gezin.
Een heel fijne gezellige kerst en een voorspoedig nieuw jaar toe wensen, ook je verjaardag Marco was me niet ontgaan maar het ontbrak me even aan de tijd om een logje te maken.
Alsnog van harte gefeliciteerd!!!
Beetje laat maar daarom niet minder gemeend!

Lieve allemaal,

Alweer moet ik blozend bekennen dat ik maar niet men belofte kan houden.
Was van plan hier meer een logje neer te zetten maar, door tijdsgebrek komt het er gewoon weg niet van.
Heb nochtans wel het één en ander te vertellen, zo maakte ik de tour "Dichtbij" mee in Antwerpen waar ik hoe kan het ook anders weer met volle teugen genoten heb!
Ik beloof heel men verhaal van men dagje Antwerpen komt er nog aan ,
staat al half op papier!!
Steeds ben ik jaloers op diegene die na het concert Marco nog wisten te ontmoeten en nog een prachtige foto konden scoren, gelukkig heb ik er men eerste al van op de fcd 2010.
Alleen was dat moment zo gauw voorbij, naast Marco wil je toch best wat langer staan.
Ik koester die foto dan ook heel erg, hij staat hier op de kast, staat op men gsm achtergrond op de pc achtergrond....
Mijn drie mannen worden er zowaar een beetje gek van.
Wou nu toch snel even een logje maken want zag dat Marco ook weer vrij aktief de logjes bezoekt en er geregelt een reactie achterlaat.
Hoop dat hij ooit ook es mijn logje bezoekt en een reactie nalaat .
Dan kan ik bewijzen aan men drie mannen dat Marco wel degelijk echt de logjes bezoekt!
Want dat geloven ze van geen kanten!
Dus men verslagje van het concert komt er zeker en vast nog aan.
En Marco laat maar van je horen! dan kan ik die mannen van mij es bewijzen dat je wel degelijk echt de logjes bezoekt!

groetjes
Peggy
 

Hallokes iedereen,

Men eerste logje vanaf onze nieuwe pc!
Wat een verademing, klik en hup je zit bij wijze van spreken aan de andere kant van de wereld terwijl dat met onze vorige pc toch na de klik een tien minuten duurde met momenten.
Als we dan al het geluk hadden dat hij niet vastliep.
Dus die was echt wel aan vervanging toe.
Maar dat beslis je ook niet van vandaag op morgen want het is toch best wel prijzig als je iets degelijks wil.
Maar kijk, hij is er helemaal up to date dus kon een nieuw logje niet op zich laten wachten.
Nu kunnen we gelukkig ook weer filmpjes zien zonder dat die steeds onderbroken werden.
Zalig gewoon!
Wat nog meer zalig is ... dat is dat het nu best wel hard begin,t af te tellen tot we Marco weer gaan zien!
22 november staat groot aangerkruist in men agenda, dit word een uitstapje met men twee beste vriendinnen.
We hebben het aardig goed geregeld, ik neem vier uutjes vakantie , men vriendin moet in de namiddag niet werken en men andere vriendin krijgt het wel geregeld met haar man dat ze smiddags vrij is want zij zijn zelfstandig.
dus word het een namiddagje shoppen in antwerpen, gezellig bijkletsen en als afsluiter van een heerlijk dagje het concert van Marco.
Heerlijk toch!!
We kijken er heel erg naar uit nu nog even hopen dat ook het weer een beetje meezit zodat we niet in de regen hoeven te shoppen.

Vanmiddag ook eindelijk de dvd gehaald van het concert "drie dimensies"
Was me helaas nog steeds niet gelukt het te gaan halen wat baalde ik er van!
Maar vanmiddag kwam ik thuis en wou toch even een glimp ervan opvangen dus even de dvd in de speler gedaan.
Goed twee uur later ben ik weer met men dagelijkse dingen verder gegaan hihihi!!!!
Even was ik alleen op de wereld met het concert, wat fijn precies of je het weer helemaal beleeft!!

Weer een updatje zie, ook al duurt het soms wat lang maar kom toch regelmatig es langs hoor maar niet altijd de tijd om men verhaal te doen.
bij deze zijn jullie ook weer helemaal up to date!!


Bey

Peggy
 

Hallo allemaal,
Voor mij is het nu vakantie tijd, drie weekjes lang.
Had grootse plannen om in huis te klussen maar daar stak men rug een stokje voor, een week voor ik met vakantie ging kon ik zelfs niet werken, de hernia die er zit speelde me weer parten.
Dus eigenlijk een extra weekje vakantie al was het niet zo fijn.
Medicijnen nemen waar je een hele dag van licht in je hoofd bent, dagelijks kinesist bezoek en ergste van al niks mogen doen.
Het is zo vanzelfsprekend dat je stofzuigt, poetst, eten maakt enz...
Maar nu was het een hele opgave.
Gelukkig is het nu al een pak beter, ik doe voorzichtig aan, dus de geplande behangwerken zullen niet voor deze vakantie zijn vrees ik.
Echt starten kon ik zowiezo nog niet want de voorbereidende werken waren nog niet klaar, daar kunnen men mannen nog even mee aan de slag.
Maar ook dat zal even moeten wachten.
Het is zomer maar niet echt een schitterende zomer en we wonen hier op het platteland, ben getrouwd met een boerezoon  en al deze factoren resulteren erin dat ik dezer tijd vaak tot lang in de nacht alleen thuis zit, want ieder goed en droog moment word benut om die oogst binnen te halen.
Mijn ventje doet dit met hart en ziel, dat plezier wil ik hem niet ontnemen met zeuren over de klusjes die moeten gebeuren in huis.
Zo was het ook gisteren een dag die heel lang duurde, overdag hield ik me bezig met wat kleine klusjes maar tegen de avond werd het tv tijd.
Zoals meestal was er weer niet veel dat me kon bekoren en stak ik dus maar een dvdtje in de dvd speler....
Rarara, welke?
Marco natuurlijk, nu ik alleen was kon ik met volle teugen genieten want men drie mannen hebben het helaas niet zo op Marco.
Na twee dvd's bekeken te hebben ging ik wat zappen op tv.
Ik kwam terecht op "vtm" daar werd aangekondigt dat ze starten met nieuwe afleveringen van "Ushi en Loesie".
Men eerste gedacht was, ppfff weer niks tot ik plots Loesie zag toen begon er me iets te dagen.
Ik bleef even kijken en ja men vermoeden klopte!!
Het ging over de bewuste uitzending met Marco en Kyra!!
Wat fijn, had al veel over die uitzending gelezen her en der maar helaas was die bij ons op tv nog niet uitgezonden en nu was het dus dan toch het moment.
Heb heerlijk genoten van Marco's verbaasde gezicht, zijn onderzoekende blik en dan de herkenning toen Loesie onthulde dat ze eigenlijk " wendy van dijk" was.
Ook Kyra, ging er helemaal in op , super gedaan .
Ocharme Marco zo in het ootje genomen.

Peggy

Hallo,

Via deze weg wens ik Marco heel veel sterkte en beterschap toe met de aankomende ingreep.
Hopelijk verloopt alles zoals het hoort en kunnen we op de fanclubdag en de najaarstour weer volop van je mooie stem genieten!



Peggy

Lieve allemaal,
Eindelijk vind ik even de tijd om wat ik al op papier had gezet hier ook op men logje
uit te typen.
Het is hier de laatste tijd razend druk.... communiefeesten, communierecepties
van kenissen, vrienden enz...gelukkig is dat hier allemaal al achter de rug.
Dan is er ook nog de start van onze bouw van de veranda aan ons huis en
onze living die ik helemaal wil herbehangen en ik maak ondertussen van
de gelegenheid gebruik om nog wat kleine werkjes op te knappen aan de living
voor het nieuwe behang tegen de muur gaat.
Ook de kids nemen meer en meer de pc in beslag, de oudste heeft weer een eindwerk
klaar te maken en de jongste moet veel opzoekwerk doen voor school
en meestal is het dan laat voor ik hier terecht kan.
En na een dag werken, want dat doe ik namelijk ook nog steeds ontbreekt me
meestal de zin om nog wat te typen hier maar ik kom wel hier en daar lezen hoor
weg ben ik zeker niet, zou het niet willen ook!
Had al in grote lijnen men verslagjes van de concerten die ik meemaakte in Antwerpen opgeschreven op papier, kwestie van zeker niks te vergeten!
want heel men verhaal komt steeds bij men foto's in een album te staan.
Dan kan ik later nog es terug lezen van hoe het is geweest
en dan komt dat gevoel ook een beetje terug.
Ga jullie dus hier even mijn belevenissen uit de doeken doen
van de concerten op 18 mei en 20 mei in het sportpaleis van Antwerpen.
Hoop dat jullie er net als ik plezier aan beleven en
weer even napret mogen beleven!


Eindelijk woensdag 18 mei, half dagje werken en dan begint de pret.
Alles klaar leggen, mezelf klaarmaken, wat eten en dan nog even wachten
op men vriendin Rita.
Kwart na zes krijg ik een smsje van Rita " ben op komst" stuurt ze me...
Nog meer kriebels in men buik,
die waren al een hele week aanwezig maar vandaag meer dan ooit,
voorpret noem ik dat, verlangen naar wat komen gaat.
Eens Rita hier, jas gepakt en tas nog even een laatste check up...
sleutels, fotocamera, ticket... alles zat er in dus we konden vertrekken.
De rit naar Antwerpen verliep vlotjes, na een uurtje rijden vertelde de gps
dat we onze bestemming bereikt hadden het "frederik van eedenplein"
dankzij een behulpzame nederlander die net wegreed van de parking
en die zijn parkeerplekje aan ons overliet konden we na onze spullen
samen genomen te hebben op weg naar de metro.
Die zat zoals altijd als er iets te doen is in het sportpaleis afgeladen vol,
we vonden toch nog een plekje voor ons tweetjes en hup weg waren we,
warm dat het er was!
elke keer de metro stopte gingen er een paar mensen af maar
er kwamen er het dubbele terug bij, erg krap werd het op het einde.
Op onze eindbestemming moest haast iedereen er uit, allemaal naar het sportpaleis.
Een tijdje geleden had ik afgesproken met Ilse dat we elkaar eindelijk na twee jaar smsen,
bellen, loggen en mailen zouden live ontmoeten aan het sportpaleis!
Toen we met de metro waren aan gekomen belde ik Ilse met de vraag
waar ze ongeveer stond
en ze vertelde er bij dat ze een roze tshirt van "dromen, durven,delen aanhad.
Niet veel later zagen we elkaar en wat was het een fijne ontmoeting!
Nog even wat bij gekletst,
kreeg ook een krantje die Ilse in nederland kreeg na een concert
(wat lief van haar dat ze aan me dacht toen).
Dan werd het stilaan tijd om onze plaatsen op te gaan zoeken,
we namen afscheid en we gingen elk onze weg.
Nog even gestopt om een cola te kopen voor het binnen gaan
want het zou blijken dat we die wel konden gebruiken.
Wat was het warm daarbinnen, maar een geweldige sfeer
en wat meer is de zesde rij die op onze kaarten vermeld stond
bleek gewoon weg de eerste te zijn van de zitplaatsen!
Superplaatsen gewoon ( zo dichtbij!)
Ze hadden zelfs voor ons speciaal een kachel geinstaleerd...
de spot net voor ons gaf mega veel warmte ( dat word zweten).
Ondertussen liep het sportpaleis aardig vol
en niet veel later ging het voor programma van start.
"Van Velzen" knappe band!! een super opwarmer voor Marco.
Zo een klein mannetje ( leadzanger is een dwerg) met zo een stem,
heb genoten tot en met.
Iets na negen was het dan uiteindelijk zover nu mocht Marco er voor gaan.
En of hij dat deed?
Hij staat er!
dat is een feit en wat meer is hij is nooit weggeweest!
Hij brengt het ene nummer na het andere allemaal vol passie.
Hij bracht er het kwetsbare "Engel van men hart" hoog boven het publiek
voor één iemand speciaal die uit het publiek werd gehaald.
wat een kippevel moment!
Ook het nummer "vrij" die hij bracht met Lange Frans
fenomenaal om heel het sportpaleis te zien zwaaien en springen.
Het prachtige "dochters" bracht hij ten gehore
samen met "the voice of holland" Ben Saunders knap hoor.
Tussendoor maakte Marco af en toe een praatje
en plots vroeg hij "Waar is da feestje?"
waarop we met zen allen antwoorden "Hier is da feestje!!!
Marco schrok zichtbaar van ons, 
voor ons vlamingen was dit al even bekend,
Marco deed vrolijk mee en liet het niet na om af en toe te vragen
"Waar is da feestje?"
waarop wij steeds in koor antwoorden "Hier is da feestje!!" steeds luider hihi!
Dromen zijn bedrog werd voor de gelegenheid
in een nieuw jasje gestoken op zen "cubaans". en Marco nam er een witte hoed bij,
stond hem wel vond ik.
"Zij" mixte hij dan weer met het nummer " aan het einde van de lijn"
prachtig wat hij er toch mee kan doen
Na het nummer "als alle lichten zijn gedoofd"
 wat heel mooi was met al die gsm lichtjes sloot Marco af.
Het leek alsof het het einde was, maar niets was minder waar.
Hij kwam knallend terug met "Wit licht"
Hij ging er nog es helemaal voor met het mooie "dichtbij"
dat echt uitgebeeld werd zoals in de videoclip door de zand kunstenaar.
Wat was dat prachtig!
Vervolgens kregen we nog "Rood" waardoor heel het sportpaleis rood kleurde.
De afsluiter was "Lentesneeuw"
en in de finale van het nummer werd heel het sportpaleis
bedolven onder de papiertjes sneeuw....
wat een afsluiter.
Heb van die papiertjes er wat mee genomen om ook in men plakboek te kleven,
als tastbare herinnering.
Daarna zat het er helaas al op aan alle mooie dingen komt een eind
en jammer genoeg altijd veel te snel.
Op naar buiten dan maar,
ik wou nog even bij de merchandise gaan zien,
had men zinnen op de ketting gezet met de mooie M
en heb die dan ook na ze in het echt gezien te hebben ook gekocht.
Rita ging niks kopen maar bij het zien van mijn ketting
veranderde ze van gedacht en kocht er ook één.
Bij het buiten wandelen tref ik "Gerdje" nog
en heb met haar ook nog een gezellige babbel gehad.
We wilden nog even wachten met de metro want die zou toch weer eivol zitten
dus gingen we nog iets drinken in de " backstage"
Na nog wat na gebabbelt te hebben en een glaasje witte wijn
vonden we het wel tijd worden om te gaan.
Goed half één was het ondertussen al geworden,
het was in de metro al verbazend stil,
met nog een paar mensen keken we wanneer de volgende metro zou komen
en ook het lichtje brandde dat hij op komst was
dus we roken geen onraad.
plots waren er geen lichtjes meer te zien en na nog even gewacht te hebben
op het volgende lampje dat ook maar niet aan ging
( het kon altijd dat het lampje stuk was hé)
gingen we maar op zoek naar een oplossing om bij onze auto weer te geraken.
Eens terug boven keken we even rond of er nog een bus of tram reed
maar ook die waren er niet.
Wij weer naar de "backstage" waar we eerder die avond iets dronken
met de vraag wat we konden doen.
De ober haalde meteen zen gsm boven en belde voor ons een taxi,
gewoon zomaar gratis, lief hé.
Even later zaten we met ons tweetjes
op de achterbank van de taxi richting "Frederik van eeden plein".
Wat reed die snel,na een goede tien minuten waren we al bij onze auto!
Ondertussen was het al half twee geworden.
Dus de gps ingesteld en hup richting naar huis,
al dacht de gps er in het begin anders over
die stuurde ons even op het verkeerde pad maar al gauw
kwamen we weer op de E34 terecht en konden we zo weer op weg naar huis.
Kwart na twee waren we na een rustige rit (geen auto op de baan)weer bij mij thuis.
Even naar toilet, pyama aan en naar bed, al kon ik niet direct de slaap vatten.
Ik herbeleefde het concert nog eventjes... tot ik uiteindelijk toch ben ingedommeld....

Zo dat was dus het verslag van men eerste concert, zin in meer??
zoja, lees dan gewoon verder want hier komt men verslag
 van men tweede concert op vrijdag 20 mei.


Na maanden aftellen naar 18 mei is ook mijn tweede en
laatste concert op 20 mei aangebroken vandaag.
T'is vrijdag dus maar een half dagje werken, en weer met de kriebels in de buik dat alvast.
Deze keer kriebels niet alleen voor het concert
maar ook omdat ik deze keer helemaal zelf en alleen naar Antwerpen moet rijden.
Weer een uitdaging voor de boeg!
Keek al volop uit naar 12 uur want dan zat men werdag er op.
Eenmaal thuis, probeerde ik iets te eten maar echt goed lukte dit niet (zenuwen zeker?
Tegen 13 uur ging ik douchen en me klaar maken.
Want op aanraden van men vriendin Stefanie zou ik om 14 uur
al richting Antwerpen vertrekken,
kwestie van het drukke verkeer een beetje te ontwijken.
Helemaal anders dan gepland was eigenlijk moet ik nu dus zelf naar Antwerpen
naar Stefanie thuis daar.
Normaal zou Stefanie me na haar werk me komen op pikken om zo naar Antwerpen
te gaan maar ja in zes maand tijd kan er dus heel wat veranderen...
Ondertussen  leerde ze een nieuwe vriend kennen die in Antwerpen woont,
logisch vervolg in een relatie is samenwonen wat ze dus nu ook doen.
Tot daar was er echter nog geen vuiltje aan de lucht
want ze werkte hier nog steeds in men buurt.
Tot ze me liet weten dat ze haar werk hier kwijt was
en op zoek was naar iets in Antwerpen dan voelde ik de bui lichtjes hangen.
De dag van het concert was ze thuis dus in Antwerpen
en het zou maar wat gek zijn als ze me kwam halen en weer terug brengen
als ze zelf hier niet hoefde te zijn.
Had wel wat zenuwen omdat ik wist dat ik ook
op de Antwerpse ring zou moeten
maar ik had al bewezen dat ik meer kan dan hier alleen maar wat rondrijden.
Reed vorig jaar helemaal zelf naar de fanclubdag in Nijkerk,
bijna 300 km bij ons vandaan en dat verliep heel erg vlot
ook al had ik ervoor nog nooit op een autostrade gereden.
Marco doet me men grenzen verleggen!!
Zo zie je maar weer eens dat Marco niet alleen mooie songs kan brengen,
hij geeft je gewoon de moed en kracht om dingen te overwinnen!
Zoals ik men schrik voor de autostrade!
Er gaat sinds dien een hele wereld voor me open,
nu ligt alles binnen hand bereik.
Iets na 14 uur vertrek ik dus richting Antwerpen.
Op de expresweg (E34) was het redelijk druk maar dat viel heel goed mee,
tot zover verliep de rit vlotjes.
Ik naderde de Antwerpse ring en ik kreeg toch wel wat zenuwen
moet ik zeggen.
Langs alle kanten kwamen er auto's en vrachtwagens op me af,
en terwijl de gps me vraagt links aan te houden,
 terwijl ik helemaal niet links kan.
Even zag ik een gaatje en zo lukte het me om nog op tijd
op het juiste vak te zitten en zo de ring te vervolgen
om even verder de ring te verlaten op weg naar Stefanie.
Eens daar in de buurt moest ik uitkijken naar een park wat ik ook tegenkwam, ik was op de goede weg!
Ik zag het park wel 4 keer!
De gps deed me rondjes rijden dus ik belde Stefanie dat ik in de buurt was maar niet vond waar ik precies moest zijn.
Geen 5 minuten later zagen we elkaar en ik kon me parkeren net naast Stefanie haar auto.
Kwart na drie zaten we gezellig op haar terras met een lekker rood bruisend wijntje (lambrusco heette het geloof ik) was alvast heel lekker, leek wel cava.
Heel de verdere namiddag konden we bij kletsen want het was al even geleden dat we elkaar zagen.
Eén van de onderwerpen was natuurlijk Marco hoe kan het ook anders...
Het werd veel te vlug laat dat had zijn nadeel maar ook zijn voordeel.
Nadeel was dat de dag gauw voorbij zou zijn maar het voordeel was dat we nu niet zolang meer moesten wachten tot we weer van Marco konden gaan genieten.
Rond zessen aten we een boterham, lekker zelfgebakken!
Nog een kopje koffie, naar het toillet en dan richting metro.
Op de metro was het eventjes wachten want blijkbaar hadden we de vorige net gemist, na deze metro moesten we nog een andere nemen om tot bij het sportpaleis te raken.
Ook al was ik vroeg in Antwerpen, het zou er om spannen om nog op tijd voor het voorprogramma in het sportpaleis te zijn.
Druk was het nog wel buiten maar we gingen toch maar gelijk naar de ingang het was trouwens al goed half negen.
Tickets ingescand en hup op zoek naar onze plaatsen, het was al donker binnen want ze waren al gestart met het voorprogramma.
We werden naar onze plaatsen begeleid want in het donker was het niet zo makkelijk ze te vinden.
Na "Van velzen" was het aan Marco zijn beurt,
Ik wist dat Marco zou starten met een stukje uit "dichtbij"heel vooraan Met één lamp naast hem maar had de vorige keer niet gezien hoe hij daar onopgemerkt kwam te staan.
Dus lette ik deze keer extra op , om te zien waar hij op het podium kwam.
Het werd donker en dacht al van het dus weer niet te zien, maar plots zagen we Marco aan de zijkant lopen om zo het trapje te nemen naar het podium.
Heel intiem en intens hoe hij vol overgave er weer stond!
Na de intro viel de band in en ging het over van de song "Dichtbij" naar het prachtige " Droom,durf,doe en deel" meteen stond het hele sportpaleis op zen kop!
Ook deze keer liet Marco het niet ons geregeld te vragen "Waar is da feestje?" waarop heel de zaal antwoordde "Hier is da feestje!"
Wat een sfeer, weer kwamen Lange Frans en Ben Saunders en ook Krystl met Marco zingen.
Lange Fras met "Vrij", heerlijk vrolijk nummer, Ben Saunders met  het gevoelige "Dochters" en Krystl mocht samen met Marco het nummer "Duizend scherven" ten gehore brengen.
Ook mocht ze net als de andere gasten een nummer van zichzelf brengen.
Marco geeft nieuw talent zo de kans om van een groot podium te proeven.
Ook woensdag op men eerste concert mocht onze idool finalist "Kevin" het beste van zichzelf geven daar op het grote podium... uiteindelijk won hij ook de wedstrijd en werd idool van vlaanderen!
Vele mooie songs kwamen weer voorbij net als de woensdag maar toch geeft het moment  altijd wel es iets anders van gevoel waardoor je weer met volle teugen geniet! Zoals bij " Als alle lichten zijn gedoofd" enkel een spot op Marco en heel de zaal donker maar verlicht met duizenden gsm lichtjes, prachtig plaatje!!
Na dit liedje lieten ze uitschijnen dat het voorbij was iedereen ging van het podium af en het bleef donker...
Om een paar minuten later knallend met "Wit licht" er weer in te vliegen.
We mochten nog genieten van "Rood" , " Dichtbij" met weer de zandkunstenaar erbij nog steeds niet op uit gekeken, elke keer vol verbazing aan het kijken wat een kunst is het!
Met "Lentesneeuw" wist ik dat het er op zat voor men tweede keer maar wat weer een prachtige finale, het sneeuwde weer in het sportpaleis, Lentesneeuw!
We namen na afloop onze spullen en zochten onze weg naar buiten, al snel stonden we op de parking en we gingen meteen op zoek naar de metro, deze keer moesten we weer naar Stefanie thuis dus moesten we zien dat we de twee metro's niet misten.
Deze keer was het alles behalve stil in de metro, wat een hoop mensen.
Na even gewacht te hebben ging het vlot naar beneden om daar dan al gauw in de metro geperst te worden.
Net sardientjes in een blikje.
Op naar de eerste stop want hierna moesten we er nog eentje nemen tot bij Stefanie thuis.
Die tweede zat bijlange niet zo vol, bij Stefanie thuis aangekomen dronken we nog een kopje koffie als afsluiter en ook babbelden we nog wat na.
Ook Stefanie vond het een zeer geslaagde avond en ze was er ook van overtuigt dat Marco nooit is weg geweest!
Na de koffie maakte ik me klaar om men rit naar huis aan te vatten.
Het was ondertussen toch al iets over één geworden dus was het wel tijd, ik had nog zo een uurtje voor de boeg voor ik ook in men bedje kon .
Stefanie reede deze keer een eind voor tot waar ik op de ring moest want er waren werken daar in de buurt en anders zou de gps me weer rondjes laten rijden hebben.
Op een gegeven moment laat Stefanie haar vier richtingaanwijzers gaan en gaat aan de kant staan, ik er mooi achterna....
Stefanie stapt uit en komt lachend naar me toe "jij moest daar wel in hé" proestte ze het uit.
We hadden geen teken afgesproken dus ja ik volgde maar, foutje dus...
Geen probleem, eventjes de auto in achteruit en hup die weg in.
Zo kwam ik dus weer de ring op die al een pak rustiger was dan deze middag maar toch was het opletten.
Al gauw zag ik een bordje met E34 op, die moest ik hebben!
Eens daar aanbeland deed ik de gps uit cd aan en zo reed ik verder samen met Marco zingend naar huis.
Kwart voor twee arriveerde ik thuis, inslapen verliep deze keer vlotter.
De zaterdagochtend stond ik wel op met een heel vervelend gevoel, had dit nog nooit eerder gehad.
Een gevoel van leegte, iets missen...
Marco trad zaterdag en zondag nog een keer op in het sportpaleis en ik zou er die keren niet bij zijn.
Heb ik last van afkickverschijnselen??
Het duurde wel tot de maandag dat dat vervelende gevoel weg ebde!
Er waren geen concerten meer die ik moest missen want ook voor Marco zat het er op.
Hij mag genieten van een welverdiende rust!
Het waren twee supertoffe avonden!!

Peggy